November 14, 2006
કુન્દનિકા કાપડિયા
” વસુધાએ રેતીથી મુઠ્ઠી ભરી અને પોલી આંગળીઓમાંથી સરવા દીધી. 
થોડીક પળોમાં આખું જીવન નજર સામેથી પસાર થઇ ગયું….
બધું કાળના પ્રવાહોમાં વહી ગયું હતું.
હવે સામું હતું હિમાલયનું ઊંચું શિખર અને એની ઉપર
તારાઓથી ઝળક્તું આકાશ.”
- સાત પગલાં આકાશમાં
“મારું સઘળું છે – માની જીવનને સ્વીકારીશ :
મારું કાંઇ જ નથી – માની મૃત્યુ માટે તૈયાર રહીશ. “
- પરમ સમીપે
# એક વાર્તા – ફ્લાવર વેલી : વાર્તાનો અંગ્રેજી અનુવાદ
___________________________________
(more…)